Biglang bumukas ang elevator sa dulo ng opisina. Lumabas ang chairman kasama ang dalawang senior executive, at sa isang iglap ay nawala ang tawanan ng mga empleyado. Ang babaeng senior employee na kanina lamang ay nagyayabang ay biglang namutla. Hindi siya makapaniwala nang makita niyang dumiretso ang chairman sa basang-basang intern. Tahimik nitong pinunasan ang kape sa mukha ng anak at mahinahong nagtanong, “Anak, sino ang gumawa nito?” Hindi agad sumagot ang dalaga. Dahan-dahan lamang siyang lumingon sa babaeng nanampal at nagtapon ng kape sa kanya. Sa sandaling iyon, alam ng lahat kung sino ang tinutukoy niya.
Nanginginig ang senior employee habang pilit na lumalapit. “Sir, sandali po. Hindi ko po alam na anak n’yo siya. Akala ko—” Ngunit pinutol siya ng chairman. “Akala mo ano?” malamig niyang tanong. Walang makasagot. “Kung hindi ko siya anak, katanggap-tanggap ba ang ginawa mo?” Napayuko ang babae. Ang mga empleyadong kanina ay tumatawa at pumapalakpak ay unti-unting umatras. Tiningnan sila isa-isa ng chairman. “At kayo? Nakakatawa ba ang makita ang isang bagong empleyado na pinapahiya?” Bumagsak ang katahimikan sa buong opisina. Maging ang tunog ng printer ay tila napakalakas sa gitna ng tensiyon.
Lumapit ang isang HR director matapos tawagin ng executive. Akala ng senior employee ay agad siyang tatanggalin, kaya napaluhod halos ang kanyang mga tuhod sa kaba. Ngunit itinaas ng chairman ang kamay. “Hindi muna.” Nagulat ang lahat. Pagkatapos ay tumingin siya sa kanyang anak. “Bakit hindi mo sinabi sa akin noon pa?” Huminga nang malalim ang dalaga. “Dahil gusto kong malaman kung paano talaga tinatrato ng mga tao rito ang isang empleyadong walang pangalan, walang koneksiyon, at walang kapangyarihan.” Nagkatinginan ang lahat. Noon lamang nila naunawaan na hindi aksidenteng naging intern ang anak ng chairman. Sadyang pumasok siya sa pinakamababang posisyon upang makita ang tunay na kultura ng kumpanya.
Dahan-dahang inilapag ng dalaga ang basang mga dokumento sa mesa. “Tatlong linggo na akong nandito,” sabi niya. “Hindi lang ako ang ginawan niya nito.” Napatingin agad ang senior employee sa kanya. Nagpatuloy ang intern. “May mga trainee na pinapabili ng pagkain, pinapagawa ng personal na errands, sinisigawan sa harap ng lahat, at tinatakot na hindi mareregular kapag nagsumbong.” Nawala ang kulay sa mukha ng ilang empleyado. Isang batang staff member sa likuran ang napaluha at yumuko. Napansin iyon ng chairman. “Totoo ba?” tanong niya. Matagal bago tumango ang empleyado. Isa pa ang sumunod. Pagkatapos ay isa pa. Biglang naging malinaw na mas malalim ang problema kaysa sa isang sampal at isang tasang kape.
Sinubukan muling magsalita ng senior employee. “Sir, mga misunderstanding lang po iyon. Mahigpit lang po ako dahil gusto kong maging disiplinado ang team.” Napatingin sa kanya ang chairman nang matagal. “Disiplina ang tawag mo sa pananampal?” Tahimik ang babae. “Disiplina ang pamamahiya sa taong hindi makalaban?” Dagdag niya, “Ang tunay na lider ay hindi sinusukat sa paraan ng pakikitungo niya sa mga taong makapangyarihan. Nakikita ang tunay niyang pagkatao sa paraan ng pakikitungo niya sa mga taong sa tingin niya ay walang laban.” Walang sinuman ang makatingin nang diretso sa chairman. Ang mga dating tumatawa ay isa-isang yumuko habang unti-unting lumalabas ang bigat ng kanilang ginawa.
Ngunit may isa pang sorpresa ang anak ng chairman. Kinuha niya ang isang maliit na folder mula sa kanyang bag at iniabot iyon sa ama. “May mga reklamo pa,” sabi niya. Binuksan ng chairman ang folder. Nandoon ang mga petsa, pangalan, at detalye ng ilang insidenteng matagal nang hindi umaabot sa senior management. Napatitig siya sa HR director. “Bakit ngayon ko lang nakikita ang mga ito?” Namutla rin ang HR director. Sinabi niyang hindi niya kailanman natanggap ang ilan sa mga reklamo. Dahan-dahang tumingin ang chairman sa senior employee. Biglang nawala ang natitira nitong tapang. Lumalabas na maaaring may taong sadyang humaharang sa mga reklamo bago pa makarating sa tamang departamento.
Tumayo nang tuwid ang chairman at tumingin sa buong opisina. “Walang aalis hangga’t hindi malinaw kung ano ang nangyari rito.” Pagkatapos ay inutusan niya ang legal at HR team na imbestigahan ang lahat ng reklamo, CCTV records, at personnel files. Ang senior employee ay tahimik na napaupo, nanginginig habang napagtatanto niyang hindi lamang trabaho niya ang nanganganib. Lumapit ang chairman sa anak at marahang sinabi, “Umuwi ka muna. Ako na ang bahala.” Ngunit umiling ang dalaga. “Hindi, Tay. Mananatili ako.” Tumingin siya sa mga kapwa intern at junior employees na ngayon ay nakatingin sa kanya nang may pag-asa. “Nagsimula ako rito bilang intern. Tatapusin ko ito bilang isa sa kanila.” Sa likuran, biglang bumukas ang pinto ng conference room at pumasok ang legal team dala ang isang makapal na file. Napatingin ang chairman sa unang pahina at biglang nag-iba ang kanyang mukha. “Hindi lang bullying ang problema natin,” malamig niyang sinabi. “May mas malaki pa tayong kailangang malaman.”
