Nanatiling tahimik ang buong diner. Tanging malakas na ulan sa labas at mabigat na paghinga ng mga lalaking nakapaligid sa Soldier ang maririnig. Nakatingin ang Biker sa kanya na para bang naghihintay lamang ng unang kilos. Ngunit hindi gumalaw ang Soldier. Sa halip, dahan-dahan niyang itinaas ang kanyang kamay at itinuro ang pintuan. “Lumayo kayo sa aso ko,” malamig niyang sabi. Natawa ang Biker at napailing. “Ano? Utos mo sa amin?” Lumapit siya ng isang hakbang, ngunit agad napansin ng Soldier ang isang bagay sa kamay ng Biker—isang maliit na metal badge na nakasabit sa kanyang sinturon.
Biglang nagbago ang tingin ng Soldier. Hindi takot, kundi pagkilala. Tinitigan niya nang mabuti ang badge bago muling tumingin sa mukha ng Biker. “Saan mo nakuha ’yan?” tanong niya. Sandaling natahimik ang Biker bago muling ngumisi. “Bakit? Kilala mo ba?” Hindi sumagot ang Soldier. Sa likod niya, bahagyang gumalaw ang Malinois ngunit agad ding huminto nang marinig ang mahinang utos ng kanyang amo. Samantala, ang isa sa mga kasamahan ng Biker ay napansin ang kakaibang pagbabago sa mukha ng Soldier. “Boss,” mahina niyang sabi, ngunit hindi siya pinansin ng Biker. Mas lalo nitong hinamon ang Soldier at itinulak ang kanyang balikat.
Hindi gumanti ang Soldier. Isang hakbang lamang siyang umatras upang manatiling nasa pagitan ng grupo at ng aso. “Huwag mo akong hawakan,” sabi niya nang mababa ngunit mariin. Tumawa ang Biker at muling itinaas ang kamay na parang sasampalin siya. Ngunit bago pa nito magawa, biglang tumunog ang telepono ng isa sa mga kasama niya. Sinagot nito ang tawag at agad nagbago ang kanyang ekspresyon. “Boss… may problema.” Lumingon ang Biker. “Ano?” Nanginginig ang lalaki habang nakatingin sa Soldier. “Yung taong hinahanap natin… nandito.” Bumigat ang katahimikan. Unti-unting nawala ang ngiti ng Biker.
Lumapit ang Biker sa kanyang kasama at bumulong, “Ano bang sinasabi mo?” Ngunit hindi na ito nakasagot. Sa halip, ipinakita niya ang screen ng kanyang telepono. Isang lumang litrato ang nakikita roon—isang batang sundalo na nakatayo sa tabi ng isang Belgian Malinois, suot ang parehong uri ng uniporme. Napatingin ang Biker sa larawan, pagkatapos ay sa aso. Parang may biglang piraso ng alaala na bumalik sa kanyang isip. “Hindi maaari…” bulong niya. Narinig iyon ng Soldier ngunit nanatili siyang tahimik. Dahan-dahan niyang hinaplos ang ulo ng Malinois. “Mabuti ka,” bulong niya sa aso. Pagkatapos ay muli siyang tumingin sa Biker.
“Alam mo kung sino ako,” sabi ng Soldier. Hindi iyon tanong. Napaatras nang bahagya ang Biker. “Hindi… hindi kita kilala.” Ngunit kapansin-pansing nanginginig ang kanyang boses. Biglang lumapit ang Waitress mula sa likod ng counter at tahimik na itinuro ang isang lumang framed photograph na nakasabit sa dingding. Makikita roon ang dating may-ari ng diner kasama ang ilang sundalo. Nakatingin ang Soldier sa larawan. Sa gitna nito ay isang lalaking halos kapareho ng mukha niya. “Ang taong iyon ang nagligtas sa akin,” sabi niya nang mahina. “At ang asong ito ang kasama niya noong araw na iyon.” Nanatiling nakatitig ang Biker sa Malinois.
Biglang tumahimik ang lahat. Ang dating mapagmataas na Biker ay unti-unting napayuko nang mapansin niyang ang maliit na badge sa kanyang sinturon ay eksaktong kapareho ng insignia na nasa lumang litrato. “Kinuha ko lang ’yan,” mabilis niyang sabi. Ngunit agad siyang sinagot ng Soldier, “Hindi mo kinuha. Nakuha mo iyon mula sa isang taong hindi na nakauwi.” Napalunok ang Biker. Ang kanyang mga kasama ay nagsimulang magtinginan, ngayon ay hindi na sigurado kung dapat silang manatili sa kanyang tabi. Lumapit ang isa sa kanila at maingat na nagsabi, “Boss… umalis na tayo.” Ngunit hindi makagalaw ang Biker.
Sa huling sandali, lumapit ang Soldier nang isang hakbang. Hindi siya sumigaw at hindi rin siya nagbanta. Tanging malamig na tingin ang ibinigay niya sa Biker. “Hindi ako naparito para makipag-away,” sabi niya. “Pero hindi ko hahayaang ulitin mo sa iba ang ginawa mo sa aso ko.” Sa likod niya, mahinang tumayo ang Malinois ngunit agad na umupo muli nang marinig ang isang salita. “Hintay.” Napatingin ang Biker sa aso, pagkatapos sa Soldier, at sa wakas ay ibinaba ang kanyang mga mata. Sa labas, lalong lumakas ang ulan. At sa gitna ng katahimikan ng diner, isang sirena ang marahang umalingawngaw mula sa malayo.
